ve her kuyuya taş atan bLog...

Beğenilenler

Unordered List

Arşiv

05 Ekim 2008

Tam da bayramı ufak tefek(!) sorunlarla atlattık diye sevinecek olmuştuk ki önceki gün haberlerden sonra milletimize zehir oldu bayram...



Dile kolay 15 kardeşimiz, askerimiz, Mehmedimiz vatanlarını beklerken gözünü kan bürümüş hainlerin saldırısıyla henüz hayatlarının baharında iken hayatını kaybetti... Vatansız, kendini bilmezlerin saldırısında...
Bunca kana, gözyaşına ve acıya rağmen bir takım zevat hala ve yine haktan, hukuktan bahsedecek, buna demokrasi arayışı, hak arayışı diyecek; Siyasilerimiz ise klişeleşmiş başsağlığı mesajları ile yetinecek. Birkaç gün gündem böyle meşgul olacak... Sonra mı? Analar yanmaya devam edecek, gözyaşı dinmeyecek. Çünkü kimse onlar kadar bu acıyı yaşayamayacak, hissedemeyecek. Şehit anası olmak ne kadar güzel olsa da evlat acısını evladını kaybetmeyen anlayamayacak. Hele de çocuklarını askere göndermeyenler, yurtdışında okutanlar, terörü sadece haberlerde duyanlar asla!
Ateş düştüğü yeri yakıyor!
Kime, neye, nasıl kızacağımızı şaşırdık...
Dua etmekten, kendi üzerimize düşeni yapmaktan başka şey gelmiyor elimizden. En azından şimdilik.
Milletimizin başı sağolsun. Şehitlerimizin mekanı cennet ruhu şad olsun.
Kardeşi kardeşe düşüren, bayram günü anaları ağlatan, yürekleri yakanlar; Dilerim yaktığınız bu ateş sizleri de yaksın.
Elbet bir gün!..

7 yorum:

  1. BU KAÇINCI ATEŞ; YAKAR YÜREKLERİ
    BU KAÇINCI FERYAT; LANETLER BU KALLEŞLERİ
    BU KAÇINCI GÖZYAŞI; DEVAMI OLMAZ İNŞALLAH DEDİRTEN
    BUNLARI HOŞGÖRENLERİN KÖR OLSUN GÖZLERİ
    feza

    YanıtlaSil
  2. amin! Başımız sagolsun.
    Bu nasıl bir dünya?

    YanıtlaSil
  3. dilerim cenabı haktan onlarda cehennem atesini görürler türkiyenin bası sağolsun

    YanıtlaSil
  4. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  5. Bu Vatan Kimin

    Bu vatan, toprağın kara bağrında
    Sıradağlar gibi duranlarındır;
    Bir tarih boyunca, onun uğrunda
    Kendini tarihe verenlerindir...

    Tutuşup: kül olan ocaklarından,
    Şahlanıp: köpüren ırmaklarından,
    Hudutlarda gaza bayraklarından,
    Alnına ışıklar vuranlarındır...

    Ardına bakmadan yollara düşen,
    Şimşek gibi çakan, sel gibi coşan,
    Huduttan hududa yol bulup koşan,
    Cepheden cepheyi soranlarındır...

    İleri atılıp sellercesine,
    Göğsünden vurulup tam ercesine,
    Bir gül bahçesine girercesine,
    Şu kara toprağa girenlerindir...

    Tarihin dilinden düşmez bu destan:
    Nehirler gazidir, dağlar kahraman,
    Her taşı bir yakut olan bu vatan,
    Can verme sırrına erenlerindir...

    Gökyay'ım ne yazsan ziyade değil,
    Bu sevgi bir kuru ifade değil,
    Sencileyin hasmı rüyada değil,
    Topun namlısında görenlerindir...



    Orhan Şaik GÖKYAY

    YanıtlaSil
  6. Allah şehitlerimize rahmet, ailelerine ve milletimize sabır versin:( Bu acıların son bulması duası ile...

    YanıtlaSil

Copyright © atasagun | Powered by Blogger
Design by Duan Zhiyan | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com