ve her kuyuya taş atan bLog...

Beğenilenler

Unordered List

Blog Archive

04 Temmuz 2011

Gece yarısı açlıktan mutfakta dolanırken yakalandığım annemin uykusundan uyanıp hiç üşenmeden tereyağlı yumurta pişirmesi ve ben onu yiyene kadar çocuk gibi tepemde beklemesi... "Hayat, mutluluk, sevgi" işte neyse o, "O" budur!

4 yorum:

  1. Gerçek mutluluk bu olsa gerek...(eşrefsaatimebeşkala)

    YanıtlaSil
  2. Kaçtane anne kaldı ki bukadar cefakar..Günümüzde birçok anneler parayla doyuruyor çocuklarının karnını..Yada öyle sanıyorlar..Yastığa başını koyunca nasıl uyuduklarını merak ediyorum..Annenize hürmetler..Bu arada türleri azalsada vefakar eşlerde var aslında..O eşlere sahip olmak Anne babanın duasını iyi almaktan geçiyor bana göre..

    YanıtlaSil
  3. gerçekten en güzel birşey... :) yanız bizde roller biraz değişikti... okul zamanında sınav donemlerinde benim babam bu işlere girişirdi. :)
    'herkesin annesi kendine bir tatlı' yı da goz onunde bulundurarak; benim babam da o stresli donenlerde mutluluk kaynağıydı. nutella kavanozu gibi... :)

    YanıtlaSil

Copyright © atasagun | Powered by Blogger
Design by Duan Zhiyan | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com