ve her kuyuya taş atan bLog...

Beğenilenler

Unordered List

Arşiv

10 Kasım 2017


Bir 10 Kasım gecesi, bir doğumhane nöbeti. 
Tam da bir doğum anında çalan telefondu, dünyaya yeni gelen bebeği yerine koyamadan ayağımın altından kayıp götüren bu dünyayı;
“Abiniz şehit oldu” diyen o sesle. Şehit olmak, şehit kardeşi olmak...
Hem de daha bir ay öncesinde şehadet sohbeti yapmışken başbaşa...
“İçimin şerha şerha yarıldığını...” diyordu Yavuz Bülent Bakiler, işte ben o günden beri bu sözün ne demek olduğunu iliklerime kadar öğrendim. 
Her anıda, her sohbette kavrulmak, zamansız, amansız yerlerde aklına geldikçe ikiye bölünmek neymiş...
Öğrendim.
Bugün tam iki yıl oldu ve geçen zamanda yüreğimizde her saniye dolan bu kederin tarifi yok.
Biz, “O” güne kadar Ulu Önderimiz Mustafa Kemal Atatürk’ün yasını tutardık her 10 Kasım. Şimdi bir yandan da atamıza, ağabeyimize ve tüm şehitlerimize, gazilerimize yanıyoruz. Onlar için çarpıyor bu yaslı yüreklerimiz.
Ölmeyeceğimizi sandığımız bu alemden eğilmeden, bükülmeden, şanla, şerefle, iz bırakarak gidenlere selam olsun!
Şehadetinin ikinci yıldönümünde başta ağabeyim Şehit Polis Hasan Aslan olmak üzere tüm şehitlerimizi rahmetle anıyor, gazilerimize şifa diliyorum.
Dualarınızı esirgemeyin.

1 yorum:

Copyright © atasagun | Powered by Blogger
Design by Duan Zhiyan | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com