11 Haziran 2018

Bayrak'sızım...


Bilmesen de tahmin edersin. yıllardır - çok uzun yıllar- duvarımda, camımda, balkonumda... Hep bir bayrak asılıdır. Eskiden sevgidendi, hatta "neden sürekli bayrak asılı?" diye sorardı bazı arkadaşlarım.
"İçimiz dışımız bir olsun ki rahat etsin içimiz" derdim. Asamayanlara, susanlara, pusanlara ve tırsanlara tepeden bakarcasına bir gururla.
Sonra daha da anlamlı oldu, anlamını buldu; abimden sonra daha da anlamla salınır durdu duvarlarımda...
Taşındığım her evde asılıydı. Bu evde de asmıştım. Bugün şiddetli rüzgarda gitmiş...
Bağrımda asılmış gibi hissederdim her bakışta.
Uçup gitmiş.
Yoldan geçerken görüp mutlu olduğum, gururlandığım bayrak...
O da gitmiş.
Etraflarda, yan yollarda aradıysam da bulamadım.
Umarım birileri bulmuş ve hakkı olan değeri gösterip, asabileceği en güzel yerle asmıştır...

06 Haziran 2018

Yamtar...

Şurada yazmıştım, sabırsızlığımı paylaşırken.


3 hafta hava muhalefeti nedeniyle yaklaşmış olsa da kavuşamamıştık.
O günden on gün sonra geldi iki gözümün çiçeği.
Şimdi efil efil yollardayız, mutlu mes'ud dolaşıyoruz.
Haddimizi ve hızımızı bilerek, kaskımızı takarak tabii ki.
Bizi farkedin!