12 Ağustos 2018

Özlediğim Gökyüzü...


Şehirler büyüyor, hayat kalabalıklaşıyor ve zalimleşiyor günden güne.
Sevdiğimiz çok şeyden mahrum kalıyoruz.
Altında düşler kurduğumuz, huzurla uyuduğumuz gökyüzünden, yıldızlardan bile..
Özlediğimiz o güzelliklere ani bir kararla tekrar kavuştum..
Atladım gittim, köydeki çocukluk arkadaşlarımı, akrabalarımı ve sevdiğim sohbetleri de alarak yanımıza vurduk kendimizi dağlara.
Telefonu da kapatınca tadından yenmez oldu.
Simsiyah gökyüzünü, ışıl ışıl yıldızları ve yerlerinde duramayışlarını saatlerce izledim, buz gibi esen rüzgar eşliğinde.
Büyüleyici görüntüsüyle Samanyolu'nu izlemek... Tarifsiz bir hazla.
Kayan her yıldızda yüzümüze yansıyan şey çocukluk heyecanlarımız ve çocuksu sevinçlerimizdi.
Ve Kızıldağ'da bu güzellikleri üstümüze yorgan yaparak uyumak...
Birkaç gün, fazlasıyla iyi geldi.
Fotoğraf çekmedim, görüntü almadım. Sadece o anı "yaşadım".
Daha iyiyim.
Dipçe: Fotoğraflar alıntıdır.